سلام برشما پرسشگر عزيز
جواب سؤال شمارا با چند روايت بيان ميكنم

امام صادق علیه السلام فرمود:« برای مهدی علیه السلام ضمانت شده است که اگر همه مردم هم ترکش کنند، خداوند یارانش را گرد او جمع کند. آنان کسانی هستند که خداوند درباره‌شان فرموده است: « فان یکفر بها هولاء فقد کلّنابها قوماً لیسوا بها بکافرین»_ انعام، آیه 89_( اگر اینان به آن کفر ورزند، بی گمان گروهی «دیگر» را بر آن گماردیم که به آن کافر نباشند.)
بحارالانوار، ج 52 ،ص 370 ،حدیث 160 ---------- غیبه النعمانی
 
از امام صادق علیه السلام روایت شده که فرمود: « گویا قائم علیه السلام و یارانش را در نجف می نگرم که گویا از شدت حیرت و تعجب، پرنده روی سر آن هاست، توشه آنان تمام شده و لباس هایشان کهنه گردیده، سجده بر پیشانی شان اثر گذاشته، شیران روز و راهبان در شب هستند، قلب هایشان مانند تکه های آهن است و به هر یک از آنان نیروی 40 نفر بخشیده شده است، جز منافق و کافر احدی از آنان را نمی کشد، خداوند متعال در قرآن آنان را به« توسم = فراست و کیاست» توصیف کرده است و می فرماید: « ان فی ذلک الآیات للمتوسمین » (حجر: 75 )
بحارالانوار، ج 52، ص 386، حدیث 202

امام صادق علیه السلام از پدرانش و از جدّ بزرگوارش رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم روایت می کند که فرمود: « یا علی! هنگامی که قائم ما علیه السلام ظهور کند، 313 نفر به تعداد اصحاب بدر گِرد او جمع می شوند.»

در حدیث دیگری از امام باقر علیه السلام تعداد یاران حضرت مهدی 300 نفر ذکر شده است.

بحار الانوار 51 / 56 حدیث 44

امام صادق علیه السلام در حالی که جوانان شیعه در خانه هایشان خوابیده اند ناگهان در یک شب بدون قرار قبلی بر گِرد امامشان جمع می شوند و هنگام صبح در مکه هستند.

امام باقر علیه‌السلام: هنگام ظهور اندکی بیش از سیصد و ده نفر که در میان آنها پنجاه نفر زن هستند در مکه گرد هم جمع می شوند.

مفضل بن عمر از امام صادق علیه السلام روایت می کند که فرمود : هنگامی که به حضرت مهدی علیه السلام اجازه ظهور داده می شود، خداوند او را به نام عبرانی اش می خواند و 313 نفر یارانش را همانند ابرهای پاییزی گرد هم جمع می کند. این ها پرچمداران حضرت مهدی علیه السلام هستند.

مفضل بن عمر از امام صادق علیه السلام در حدیث دیگری روایت می کند که فرمود : گویا قائم علیه السلام را بر فراز کوفه می نگرم که اطرافش 313 نفر، به تعداد اصحاب بدر، هستند. آنها فرماندهان حضرت مهدی علیه السلام و حاکمان خدا در زمین هستند.

بحار الانوار 52 / 326 حدیث 42

امام صادق علیه السلام می فرماید: « گویا قائم علیه السلام را بر فراز منبر کوفه می نگرم که اطرافش 313 نفر به تعداد اصحاب بدر هستند ‍؛ کسانی که پرچمداران حضرت مهدی علیه السلام و حاکمان خدا بر مردم در زمین هستند. »

بحار الانوار 52 / 326 حدیث 42

امام جواد علیه السلام فرمود:« یاران حضرت مهدی علیه السلام 313 نفرند؛ به تعداد اهل بدر. آنان از همه جای زمین، گرد او جمع می‌شوند. در آن هنگام، خداوند او را ظاهر می‌کند و وقتی یارانش به ده هزار نفر رسید، به اذن خداوند قیام می‌کند.»

مفضل بن عمر نیز از امام صادق علیه السلام روایت می‌کند که فرمود: « پس از بیعت جبرئیل با مهدی علیه السلام، سیصد و اندی نفر به حضور حضرت مهدی می‌رسند و با او بیعت می‌کنند. پس از آن، حضرت مهدی علیه السلام در مکه می‌ماند تا یارانش به ده هزارنفر برسد. آن گاه به سوی مدینه حرکت می‌کند.»

در روایتی دیگر، مردی از اهل کوفه از امام صادق پرسید:« چه تعدادی با همراه قائم علیه السلام قیام می‌کنند؟ می‌گویند به تعداد اهل بدر ــ 313 نفر ــ همراه او هستند.»

امام فرمود: « مهدی علیه السلام فقط هنگامی قیام می‌کند که صاحب قدرت باشد، و کمتر از ده هزار نفر سپاهی، او را صاحب قدرت نمی‌کند.»

منابع:

بحار الانوار 52 / 323 حدیث 33

بحارالانوار 52/283 حدیث 10

بحارالانوار 52/192 حدیث 24

بحار الانوار 52 / 33 حدیث 78 ص 367 حدیث 152 ص 307 حدیث 81


امام صادق فرمود:« هنگامی که خداوند به مهدی علیه السلام اجازه ظهور می‌دهد، مهدی بر فراز منبر می رود، مردم را به سوی خود فرا می خواند، آنان را به خداوند سوگند می دهد و دعوت می کند در میان آنان به سیره و روش رسول خدا رفتار کند. سپس خداوند جبرئیل را می فرستد تا نزد او آید. جبرئیل بر حطیم فرود می‌آید و به او می گوید:« من نخستین کسی هستم که با تو بیعت می کنم، دستت را بگشا!» آن گاه دست بر دست مهدی علیه السلام می‌گذارد.»

منابع: بحارالانوار، 52/ 337 حدیث 78

عبید بن زراره از امام صادق علیه السلام روایت می‌کند که فرمود:

« وقتی نام قائم علیه السلام ندا داده می‌شود، او پشت مقام ابراهیم ایستاده است. مردم به سوی او می‌روند و می گویند:« نامت ندا داده شد، منتظر چه هستی؟»
سپس دستش را می‌گیرند و با او بیعت می کنند.

و جبرئیل نخستین کسی است که با حضرت مهدی علیه السلام بیعت می‌کند.
منابع:

بحارالانوار ،52/ 294 حدیث 43 ---------غیبه النعمانی

بحارالانوار ،52/ 316 حدیث 10

عبدالاعلی حلبی روایت می‌کند که روزی امام باقر علیه السلام با دست به ناحیه ذوطوی اشاره کرد و فرمود:« مهدی علیه السلام در برخی از این دره‌ها غایب است تا این که دو شب پیش از ظهورش، خادم او با برخی از یارانش ملاقات می‌کند و به آنها می‌گوید:
« شما چند نفر هستید؟»
آنان پاسخ می‌دهند:« حدود چهل نفر»
آن‌گاه می‌پرسد:« اگر امام خود را ببینید، چه خواهید کرد؟ »
پاسخ می‌دهند:« به خدا سوگند، اگر ما را به کوه‌ها ببرد همراهش می‌رویم.»
شب بعد، خادم دوباره آنها را ملاقات می‌کند و می‌گوید:« ده نفر از بزرگان خود را معرفی کنید.»
آنها ده نفر را انتخاب می‌کنند و خادم آنان را نزد مهدی علیه السلام می‌برد. امام برای شب بعد با آنها قرار می‌گذارد.»
منابع:
‌بحارالانوار ج 52 / 341، حدیث 91

سلیمان بن هارون عجلی از امام صادق علیه السلام روایت می کند که فرمود: « یاران مهدی علیه السلام کسانی هستند که خداوند درباره آنان می فرماید: « فسوف یاتی الله بقوم یحیهم و یحبونه اذله علی المومنین اعزه علی الکافرین« مائده: 54»
به زودی خدا گروهی را می آورد که آنان را دوست دارد و آنان (نیز) خدا را دوست دارند، آن ها با مؤمنان فروتن و بر کافران سرسخت و سرافرازند.» امام باقر علیه السلام هنگام تلاوت آیه: « بعثنا علیکم عباداً لنا اولی بأس شدید« علیه شما بندگانی از خود را که جنگاورانی سخت کوش هستند بر می انگیزیم»

می فرمود: آنان قائم علیه السلام و یارانش هستند، آن ها جنگاورانی سخت کوش هستند. .»
منابع:

بحارالانوار، ج 51، ص 57، حدیث 47 ---------- تفسیر عیاشی

بحارالانوار، ج 52، ص370، حدیث 160 ---------- غیبه النعمانی

حذیفه از رسول خدا« ص» در حدیثی روایت می کند که آن حضرت پس از بیان ندای آسمانی فرمود: « . . . پس نجیبان از مصر و دلاوران از شام گروه هایی عراقی خارج می شود. آنان راهبان شب و شیران روز هستند و قلب هایشان گویا تکه ای آهن است. آن گاه میان رکن و مقام با حضرت مهدی علیه السلام بیعت می کنند.»

ابراهیم جریری از پدرش نقل کرده که یاران مهدی علیه السلام مؤمنان حقیقی هستند.
جابر جعفی از امام باقر علیه السلام روایت می کند که فرمود: « میان رکن و مقام سی صد و چند نفر به تعداد اهل بدر با حضرت مهدی علیه السلام بیعت می کنند. در میان آنان نجیبان اهل مصر و دلاوران اهل شام و اخیار و نیکان اهل عراق هستند. پس تا وقتی خدا بخواهد می ماند. »
منابع:

بحار الانوار 52 / 334 حدیث 64

بحارالانوار، 52/ 304 حدیث 73

الاختصاص، ص 217 حدیث 78

مفضل بن عمر از امام صادق علیه السلام روایت کرده که فرمود: گروهی از یاران حضرت مهدی علیه السلام شبانه از رختخوابشان مفقود می شوند و صبحگاهان در مکه هستند و بعضی آنها در روز با ابر حرکت می کنند.
حضرت مهدی علیه السلام نام آنها و نام پدرشان و قیافه و نسبشان را می داند.»

مفضل گفت: « فدایت گردم: از این دو گروه کدامیک از نظر ایمان برترند؟»

امام علیه السلام فرمود: « کسی که در روز با ابر حرکت می کند. »
منابع:

بحارالانوار، ج 52 ،ص 286 ،حدیث 21 ---------- کمال الدین ص 368 حدیث 153 و 154 - ص 370 حدیث 157

ابن اعثم در کتاب الفتوح از حضرت علی« ع» روایت می کند که فرمود: « آفرین بر طالقان ! همانا خداوند گنج هایی در طالقان دارد که از طلا و نقره نیستند، بلکه آن ها مردان مؤمنی هستند که خداوند را آن گونه که شایسته است شناختند و آنان یاران مهدی علیه السلام در آخر الزمان هستند.»

امام سجاد علیه السلام می فرماید: پنجاه نفر از یاران مهدی علیه السلام از اهل کوفه هستند و بقیه آنها کسانی هستند که یکدیگر را نمی شناسند و بدون قرار قبلی دور هم جمع می شوند.
روایت شده که از همه شهرها گروهی همراه حضرت مهدی علیه السلام خارج می شوند به جز اهل بصره از آن شهر احدی همراه حضرت مهدی علیه السلام خارج نمی شود.
منابع:

بحارالانوار، ج 51 ،ص 87 --------- الفتوح

بحارالانوار، ج 52، ص 306، حدیث 79

بحارالانوار، ج 52، ص 307، حدیث 81

امام صادق علیه السلام فرمود:«مهدی علیه السلام گنجی در طالقان دارد که از طلا و نقره نیست. پرچمی دارد که از وقتی پیچیده شده، باز نگردیده است: مردانی که قلب هایشان مانند تکه های آهن، سخت تر از سنگ است و هرگز شکی درباره خدا به آنها وارد نگردیده است. آنان اگر به کوه ها حمله کنند، آن را از جای می کنند، و هر شهری را بخواهند فتح می‌کنند. عقاب آسا بر اسبانشان می‌تازند. بر زین اسب امام علیه السلام دست می‌کشند و به این وسیله تبرک می جویند. گرد امام علیه السلام جمع می‌شوند و در جنگ‌ها با جانشان از او دفاع می کنند. آنچه امام علیه السلام از آنها می خواهد اطاعت می‌کنند. مردانی هستند که شب ها خواب به چشم ندارند و در نمازشان همانند زنبور عسل زمزمه می‌کنند. شب را در حال قیام و عبادت سپری می کنند و صبحگاهان بر اسبانشان سوارند. راهبان شب و شیران روز هستند. آنان نسبت به امام‌شان، از کنیز نسبت به مولایش مطیع‌تر و فرمانبردار ترند. قلب‌هایشان همانند چراغ می‌درخشد و از جلال خدا هرسناکند. یاران امام زمان علیه السلام برای شهادت دعا و کشته شدن در راه خدا را آرزو می‌کنند. شعارشان « یالثارات الحسین علیه السلام‍»( ای خونخواهان حسین) است. هنگامی که حرکت می کنند، ترس به اندازه مسیر یک ماه پیشاپیش آنان حرکت می کند. خداوند به وسیله آنان امام حق را یاری می کند.»
منابع:

بحارالانوار، ج 52 ،ص 308 ،حدیث 82

ثعلبی از پیامبر اکرم چنین روایت می‌کند که فرمود:
«مهدی علیه السلام بر اصحاب کهف سلام می‌کند و خداوند آنان را زنده می‌گرداند. سپس بار دیگر به خواب می‌روند و تا روز قیامت بیدار نمی‌شوند.»
با توجه به حدیث مفضل بن عمر شاید مقصود پیامبر این بوده است که اصحاب کهف پس از یاری امام مهدی علیه السلام بار دیگر به خواب می‌روند.
منابع:
بحارالانوار، ج 51 ،ص 105 ----------- الطوائف

در احادیث پیشوایان معصوم علیهم السلام نیرو و قدرت یاران حضرت مهدی علیه السلام این گونه بیان شده است:
هنگامی که حضرت مهدی علیه السلام پرچمش را به اهتزاز در می آورد، خداوند هر گونه بیماری، آفت، ضعف، سستی و ناتوانی را از شیعیان برطرف می کند، قلب هایشان را مانند پاره های آهن می گرداند و به هر یک از آنان به اندازه نیروی 40 نفر می بخشد، خداوند ترس را از قلب هایشان خارج می کند و در قلب های دشمنان اهل بیت جای می دهد.
در زمان ظهور، یاران حضرت مهدی علیه السلام آن چنان قوی و نیرومند می گردد که اگر نیروی خود را برکوهی وارد کنند آن را از جای بر می کنند؛ آنان از شیر پر جرأت تر و از نیزه برنده تر خواهند بود، یاران حضرت مهدی علیه السلام با نیزه دشمنان خدا را مجروح می کنند و با شمشیر به آن ها ضربه می زنند و با قدم هایشان آنان را پایکوب و پایمال می کنند.
منابع: بحارالانوار، ج 51، ص 35، حدیث 4

مفضل بن عمر از امام صادق علیه السلام روایت کرده که فرمود:« در زمان ظهور حضرت مهدی علیه السلام سیزده زن به این جهان باز می گردند، مجروحان را مداوا و بیماران را پرستاری می کنند؛ درست همان گونه که در زمان رسول خدا مرسوم بود. این زنان عبارت‌اند از: قنوا دختر رشید، ام ایمن، حبابه والبیه، سمیه مادر عمار یاسر، زبیده ، ام خالد احمیه، ام سعید حنفیه، صبانه آرایشگر و ام خالد جهنیه.»
منابع: مدینه المعاجز، 3 /195 - 7/251

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:«هنگامی که نشانه‌های ظهور تحقق یافت، مهدی علیه السلام از تهامه خارج می شود. او گنج‌هایی دارد نه از طلا و نقره، بلکه از اسب‌های زیبا و مردانی به تعداد جنگجویان اهل بدر، 313 نفر، که خداوند آنان را از شهر های دور دست گرد می آورد.
آنان در راه اطاعت و پیروی از مهدی علیه السلام نهایت تلاش و کوششان را به کار می گیرند. او نوشته ای مهر شده دارد که در آن همه یارانش به نام و به مشخصات ظاهری‌شان معرفی شده است.»
امام صادق علیه السلام نیز فرمود:« یاران حضرت مهدی علیه السلام نسبت به او در نهایت اطاعت و فرمانبرداری هستند.»
منابع:

بحارالانوار، ج 51 ،ص 48 ،حدیث 4

بحارالانوار، ج 308، حدیث 84

عبدالکریم خثعمی از امام صادق علیه السلام روایت می‌کند:« هنگامی که زمان ظهور حضرت مهدی علیه السلام فرا برسد، در ماه جمادی الثانی و ده روز از ماه رجب، بارانی بر مردم خواهد بارید که مردم تا آن زمان مانند آن را ندیده‌اند. خداوند به وسیله این باران گوشت‌های مؤمنان را بر بدن‌شان در قبر می‌رویاند؛ گویا آنان را می‌بینم که از طرف جهینه به پیش می‌آیند و خاک‌ها را از موهایشان می‌تکانند.»
منابع: بحارالانوار، ج52 ،ص 337 ،حدیث 77 --------- الارشاد

جابر از امام باقر علیه السلام روایت می کند که فرمود:« گویا هم‌اکنون همراه اصحاب قائم علیه السلام هستم. آنان شرق وغرب را احاطه کرده‌اند و همه موجودات مطیع و فرمانبردار آنان‌اند، حتی حیوانات درنده و پرندگان درنده.
گویا می‌شنوم که بخشی از زمین بر بخش دیگری از آن افتخار می‌کند که:« امروز یکی از اصحاب قائم علیه السلام از روی من عبور کرد.»
منابع: ‌بحارالانوار ج 52 / 327، حدیث 43 ----------- کمال الدین

امام باقر علیه السلام فرمود:« هر کس در کنار مهدی علیه السلام کشته شود، پاداشش معادل دو شهید خواهد بود.»

و در حدیث دیگری فرمود:« هر کس در کنار مهدی علیه السلام یکی از دشمنان ما را بکشد، پاداش بیست شهید را خواهد داشت.»
منابع:

بحار الانوار 52 / 122 حدیث 5. ص 317 حدیث 15

بحار الانوار 52 / 122 حدیث 5 ص 126 حدیث 16

در احادیث بسیاری آمده است که هنگام ظهور حضرت مهدی علیه السلام، حضرت عیسی علیه السلام از آسمان فرود می آید و پشت سر او نماز می‌گذارد. از جمله:
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:« مهدی این امت که عیسی پشت سرش نماز می گزارد از ماست.»
امام حسن علیه السلام نیز فرمود:« قائم کسی است که عیسی پشت سرش نماز می‌خواند.»
منابع :
بحار الانوار 51 / 71 حدیث 12 - ص68، 69، 70 حدیث 11 - ص 84 حدیث 37 -
ج 52 ص 277 - ص 191 حدیث 24 - ص 279 حدیث 3 ص 181 حدیث 4

امام باقر علیه السلام فرمود:« صاحب الامر علیه السلام چاره‌ای جز عزلت و کناره گیری از مردم ندارد و در عزلت برای او چاره‌ای جز قوت و قدرت نیست و برای سی نفر وحشتی نیست و طیبه چه خوب منزلی است.»
مرحوم شیخ طوسی در توضیح این حدیث فرموده است:« طیبه اسم مدینه است. این حدیث دلالت می کند که امام زمان علیه السلام غالباً در مدینه و اطراف مدینه است و سی نفر از دوستان و اصحابش همواره همراه او هستند، و اگر یکی از آنها بمیرد دیگری جایگزین او می‌شود.»
منابع:

بحارالانوار، 52 / 153 حدیث 6 --------- غیبه الشیخ

در حضور امام صادق علیه السلام صحبت از خانه‌های عباسیان به میان آمد. مردی گفت: « خداوند خرابی اّنها را به ما نشان دهد و با دست ما آنها را خراب کند.»
امام علیه السلام فرمود: « این حرف را نزن. این خانه‌ها مسکن حضرت مهدی علیه السلام و یارانش خواهد بود. مگر سخن خداوند را نشنیدی که در قرآن فرموده: « در خانه‌‌های کسانی که به خود ستم کردند، سکنا گزید.» ــ ابراهیم، 45.
منابع: بحارالانوار، ج 52، ص 347، حدیث 9امام صادق علیه السلام به ابوبصیر فرمود: « گویا می‌بینم که قائم علیه السلام با اهل و عیالش در مسجد سهله بار اقامت افکنده است.»
ابو بصیر پرسید: « یعنی منزل او مسجد سهله است؟»
امام علیه السلام فرمود: « آری! آن جا منزل ادریس و ابراهیم بوده است. خضر هم ساکن همان جاست. هر پیامبری که خدا مبعوث فرموده، در آن جا نماز خوانده. هرکس در آن جا اقامت کند، گویا در خیمه رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم اقامت کرده است. قلب هر مرد و زن مؤمنی به آن مسجد گرایش دارد و فرشتگان، هر شب و روز به این مسجد پناه می‌برند تا خداوند را در آن ملاقات می‌کنند. ای ابو محمد! من اگر نزدیک شما بودم در هیچ جا جز در آن مسجد نماز نمی‌خواندم.»
ابو بصیر پرسید: « فدایت گردم! آیا حضرت قائم علیه السلام همواره در آن جا خواهد بود؟»
امام علیه السلام فرمود: « آری»
ابو بصیر پرسید: « حاکمان بعد از او چه؟ »
امام فرمود: « تا آخرین نفر ( و پایان جهان) به همین صورت خواهد بود.»
منابع:
بحارالانوار، ج 52، ص376 و ص 381، حدیث 191
بحارالانوار، ج 51، ص 317، حدیث 13

اللهم عجل لوليك الفرج